Tamako Love Story

Wczoraj oglądałam bardzo uroczy film anime pt."Tamako Love Story". Dopiero dziś dowiedziałam się, że to kontynuacja serii :) I dobrze. Film trwa 83min. Chciałam obejrzeć tylko połowę, bo było już późno, ale tak się wciągnęłam, że nie chciałam przerwać. Film opowiada o Tamako - uczennicy z 3 liceum, która mieszka w dzielnicy handlowej razem ze swoją rodziną. Prowadzą oni sklep z mochi. Na przeciw jest drugi sklep z tym samym produktem, w którym mieszka rówieśnik dziewczyny i jej przyjaciel - Mochizou. W sumie łatwo było się domyślić, że to kontynuacja czegoś, bo początek był dość nietypowy... Ogólnie fabuła opiera się na tym, że kończy się rok szkolny i każdy musi określić co chce robić w przyszłości. Tamako jeszcze się waha. Natomiast Mochizou pragnie pojechać do szkoły w Tokio i uczyć się kręcenia filmów. Jedak nie może się zebrać, by powiedzieć o tym swojej przyjaciółce z dzieciństwa, w której dodatkowo jest zakochany.

Koniecznie muszę obejrzeć serię Tamako Market. Kreska jest prześliczna. Wszyscy bohaterowie są genialnie wykreowani, przez co anime wydaje się bardziej rzeczywiste. Twórcy dodali kilka motywów nadający klimat tej produkcji. Bardzo podobały mi się charaktery postaci. Mochizou był naprawdę kochany ^.^

 

 

 

 

Polecam wszystkim fanom shoujo i innym chętnym :p

 

Sora Log

Sora Log to manga, którą przeczytałam już chyba z 10 razy i z jakiegoś powodu bardzo mi się podoba. Opowiada o Hikaru, która jest członkinią klubu astronomicznego i kocha słowo "kocham". Ogólnie to bardzo szczera i serdeczna dziewczyna. Pewnego dnia upuściła telefon, a podał go jej pewien wysoki i białowłosy chłopak. Drugi raz przypadkiem spotykają się na placu zabaw, gdzie uczennica umówiła się ze swoimi przyjaciółmi, by oglądać gwiazdy. Od tego momentu Hikaru zaczyna chodzić za chłopakiem. Ogólnie Asou jest uważany za niebezpieczną osobę, która ma coś wspólnego z mafią. Dziewczyna słusznie ignoruje plotki. Po za tym jak ktoś zły, może być dla niej taki dobry? Kilka razy pomógł jej nawet :) Ogólnie później zacznie się akcja właściwa, ale nie chcę zdradzać co się stanie, bo zwyczajnie się nie da. Według mnie warto przeczytać.

 

 

Bardzo ładna okładka. Myślę, że kiedyś kupię sobie tę mangę.

 

Hikaru jest dość malutka w porównaniu z nim. Takie dziecko... ^.^

Polska w anime

Właśnie znalazłam dość interesujący filmik o polskich akcentach w anime. Przyznam, że sporo jest tego :) Aby nie udawać, że sama to znalazłam, wstawiam linka do filmików oraz artykułu, na którym były wzorowane:

11 POLSKICH AKCENTÓW W JAPOŃSKIEJ POPKULTURZE! | cz.1  

10 POLSKICH AKCENTÓW w JAPOŃSKIEJ POPKULTURZE | cz.2  

Tekst źródłowy 

O niektórych rzeczach wspominałam już w poprzednich postach, ale o wielu nie miałam pojęcia. Co prawda czasami pokazywano Polskę w dość opaczny sposób (szczególnie w Boku no Chopin). Chłopcy i dziewczęta! Czy wiedzieliście, że na znak przyjaźni z tą samą płcią, całujemy się w usta? ^.^ To by u nas chyba nie przeszło... Kojarzy mi się, że gdzieś tak jest, ale nie pamiętam gdzie. No może dziewczyny jeszcze by na to przystały, ale podejrzewam, że chłopcy prędzej by umarli niż pocałowali swojego kolegę (zwłaszcza nastolatkowie). 

W jednym anime był nawet nasz koszyk narodowy! A w wielu mowa o polskim spirytusie, który ponoć jest najmocniejszym trunkiem na świecie.

Przyznam, że niektóre z tych anime miałam już wcześniej obejrzeć, lecz teraz zabiorę się za nie z większą przyjemnością.

To chyba będzie na tyle. Chciałam się z wami jedynie podzielić nowymi informacjami.

A i jeszcze coś! Doszły mnie słuchy, że w styczniu 2017 będzie drugi sezon Ao no exorcist! Jestem ciekawa co nowego nam pokażą i czy będzie to zgodne z mangą.

 

Bitter Virgin

Już jakiś czas temu przeczytałam mangę, która bardzo mi się podobała. Ostatnio udało mi się ją znaleźć, bo zapomniałam tytułu. Bitter Virgin. Manga opowiada o Suwie Daisuke, w którym podkochują się wszystkie dziewczyny, a on sam lubi się z nimi wszystkimi spotykać. Jego uwagę zwraca pewna dziewczyna -
Aikawa Hinako. Łatwo zauważyć, że unika rozmów z chłopcami, a kontakt fizyczny jest praktycznie niemożliwy. Za każdym razem, gdy któryś się do niej zbliża, odskakuje jak wystraszona sarenka. Pewnego dnia Suwa znajduje się w kościele, o którym mówią, że straszy w nim duch panny młodej z nożem do ciasta (specjalnie wybrał to miejsce, by uciec przed dwoma dziewczynami). Gdy sobie tak leżał na podłodze, do środka weszła Hinako. Z niewiadomych powodów, schował się w konfesjonale. Dziewczyna zorientowała się, że ktoś tam jest, lecz on oznajmił, że jest księdzem. Mimo że nie była chrześcijanką, postanowiła się wyspowiadać:

" Kiedy byłam w gimnazjum, byłam molestowana seksualnie przez mojego ojczyma. Zaszłam w ciążę, a później miałam aborcję. Mimo to moja matka odmówiła mi pomocy, a mój ojczym nadal mnie krzywdził. Znów zaszłam w ciążę. A rok temu tego dnia urodziłam synka i oddałam go do adopcji [...]".

Oczywiście chłopak nie wiedział jak się zachować, więc powiedział jedynie, że ma wsparcie u Boga. Od tego momentu zaczął ją inaczej traktować. Nawet zaczął ją lubić w inny sposób.

Manga ma 4 tomy i 32 rozdziały. Naprawdę warto ją przeczytać, gdyż to bardzo poruszająca lektura. Podobało mi się przedstawienie punktu widzenia kilku postaci.

 

 

Nie życzę nikomu takich przeżyć. To okrutne, że ktoś może tak potraktować innego człowieka. Nie ważne kim by był.

 

Magi: The Labyrinth of Magic

Magi: The Labyrinth of Magic... Jest to pierwsza seria anime, które chciałam obejrzeć już rok temu (chociaż nie wiedziałam o czym jest). W tamtym tygodniu zaczęłam oglądać tą serię i dziś skończyłam :)

Wrażenia? Bardzo mi się podobało! Z pewnością trafi do rankingu. Anime opowiada o Alladynie - chłopcu, który został wychowany przez dżina Ugo. Pewnego dnia zostaje zesłany na ziemię i od razu robi kłopot wszystkim dookoła. Otóż trafił do wozu pełnego arbuzów (oczywiście na sprzedaż). A że był głodny zjadł chyba 1/4. No a za brak towaru odpowiedział Alibaba - młodzieniec, który miał je załadować i chyba dostarczyć. Alladyn przyczepił się do nieszczęśnika i zaczął za nim chodzić. No i w domu zjadł mu wszystkie jabłka... Wtedy dowiadujemy się, że marzeniem Alibaby jest zdobycie lochu. Są to takie budowle, które pojawiły się na całym świecie 14 lat temu. Osoba, które je przejdzie, znajdzie wielkie bogactwa, magiczne przedmioty i naczynie dżina. Niestety, niewielu się to udaje i chwilowo w ich mieście zniknęło (czyli umarło) wielu śmiałków. Następnego dnia będąc w mieście, Alladyn wpadł na pewną dziewczynę, która okazała się być niewolnicą. Ogólnie chłopiec nie wiele wiedział o świecie, więc chciał pomóc dziewczynie i zagrał na flecie... Nie dajmy się zwieść. To nie był zwykły flet. Jeden dźwięk i... pstryk. Kajdany pękły. Narobił sobie i Alibabie kłopotów, bo nieświadomie "ukradł" niewolnika, co grozi duuuużą karą. Potem zjawił się "właściciel" i zaczął kopać dziewczynę. Alladynowi nie spodobało się to, więc zagrał na flecie... i wyłoniły się z niego ogromne ręce, które uderzyły niegodziwca. Oczywiście świadkowie zrobili wielkie oczy. W porę Alibaba zabrał go i uciekli przed strażą.

W późniejszym odcinku oboje trafiają do lochu i próbują go przejść. Tam Aladyn dowiaduje się, że jest Magim. Powiedzmy, że to taki ktoś, który pojawia się baaardzo rzadko (chwilowo jest dwóch). Ten ktoś ma wielką moc i może przyzwać dżina w jego pierwotnej postaci. Jednak jego najważniejszą funkcją i cechą jest wybranie króla. Każdy istniejący Magi ma obowiązek znaleźć człowieka, który może stać się władcą, a potem takiej osobie pomagać.

W trakcie anime poznajemy wiele różnych postaci. Muszę pogratulować autorowi wyobraźni, bo czasami miał dziwne pomysły... aczkolwiek na miejscu. Szczególnie widać to w jednym z lochów (podpowiem, że w ostatnich odcinkach). Podobało mi się wykreowanie postaci. Wszystkie były oryginalne i w pewien sposób genialne.

Co do openingu. Muzyka ma z pewnością charakterystyczną nutę, ale nie spodobała mi się jakoś bardzo.

Będę musiała zobaczyć kolejny sezon. Nie mogę pozwolić na takie zakończenie. W sensie zakończenie nic nie kończące ;P

Powiem jeszcze, że w połowie był odcinek, który sprawił, że zaszkliły mi się oczy. Zdarza się to bardzo rzadko w przypadku anime, więc jest to dla mnie dodatkowy plus.

No i jeszcze to anime może i jest dla "dzieci i młodzieży", ale zamaskowano w nim (a czasem nawet nie) całkiem brutalne sceny... Mi w sumie nie przeszkadzają (nie takie rzeczy widziałam), ale dla osób wrażliwych owe momenty mogą stanowić problem. Ale dopowiem, że są dość.... rzadko. Więc nie ma co się zrażać. Pewnie przesadzam i powiecie, że w innych anime są brutalniejsze sceny (co według mnie może być prawdą), ale i tak chciałam ostrzec osoby mdlejące na widok pikselowej krwi.

 

 

 

 

 

Magi ma taką śliczną kreskę! Ugo ma szczególnie śliczną twarzyczkę. Chociaż w pełni widzimy ją tylko raz...

Podsumowanie ankiety - Jak często wchodzisz na tego bloga?

Ohayo! Przez ostatni czas można było zagłosować w ankiecie: Jak często wchodzisz na tego bloga? Bardzo dziękuję wszystkim, którym chciało się kliknąć ten jeden przycisk, bo daje to mi jakiś obraz o mojej działalności ;P Łącznie zagłosowało 10 osób. Pierwszego dnia musiałam usunąć ankietę, bo zrobiłam głupi błąd w jednej formule, a już ktoś zagłosował, więc zakładam że ta osoba nie zagłosowała ponownie. Czyli mamy:

Rzadko - 0

Codziennie - 1

Co kilka dni - 1

Raz na miesiąc - 1

Tak często jak tylko się da - 0

Jestem pierwszy raz... - 7 

Prawie codziennie - 0

Raz na kilka miesięcy/rok - 0

Ogólnie cieszę się z każdego głosu. Przyznam się, że nie spodziewałam się żadnego (no może jednego od osoby, która wchodzi tu codziennie). Nawet z tych 7 pierwszych razów. Bo oni zatrzymali się na moim blogu (nawet jeśli weszli tu przez przypadek) i zaczęli coś czytać. A może ich zainteresował? Kto wie. 

No to tyle na temat ankiety. Co do postów. Przez fakt, iż zaczął się rok szkolny, posty prawdopodobnie będą się pojawiały nie częściej niż raz w tygodniu (i to głownie w weekend). Ale to nie jest pewne. Zawsze jest szansa na zyskanie na czymś czasu. 

No a najbliższy odcinek o Salvie i Kiki jest... w drodze. Bardzo dalekiej. Co prawda zaczęłam go robić w lipcu, ale sprawy potoczyły się tak, że nie miałam czasu i chęci go kontynuować, więc na razie mam jeden obrazek. Na pewno wkrótce pojawi się ta historyjka. Bądźcie cierpliwi.

A co do czata. Jeśli czytasz tego bloga to "zapisz" się na czacie zmieniając nick. Wtedy moglibyśmy pogadać. A to by mnie bardzo ucieszyło.

Czy jest coś co wam się nie podoba w blogu, albo coś co mogłabym poprawić? Może dodać nową muzykę? Jeśli zobaczycie jakiś błąd: interpunkcyjny, językowy, ortograficzny, za dużo spacji itd. to śmiało piszcie pod tym postem. Postaram się poprawić.

 
O... Chciałabym mieć takie.

 
Słodkie...

 
Ech... Serio? Groźne Akatsuki...

 
Dobre... Tylko że dla osób, które oglądały. 

 
Sorki fani Zmierzchu...

 
Jakie fajne...

 
Nie oglądałam (na szczęście), ale wiem jakie tam się cyrki dzieją i że ten podpis to prawda.

 
 

Free!

W ostatnim poście wspomniałam, że mam zamiar obejrzeć Free! No i obejrzałam ;P Z pewnością większość osób oglądających anime kojarzy ten tytuł. Jest to pierwsze anime sportowe jakie obejrzałam. Główny bohater, Nanase Haruka, ma wrodzony talent pływacki. Dla niego nie liczy się czas (wynik), lecz sam fakt pływania. On po prostu kocha wodę. Do tego stopnia, że potrafił na wiosnę, gdy jeszcze było zimno, wskoczyć do niekrytego basenu oraz siedzieć przez długi czas w wannie w kąpielówkach. Razem ze swoim najlepszym przyjacielem Makoto trafili do liceum. Tam spotkali Nagisę - ich przyjaciela z dzieciństwa oraz członka ich klubu pływackiego. Chłopak powiedział im, że basen, na który uczęszczali w podstawówce ma zostać rozebrany. Chcąc się "pożegnać" z miejscem tylu wspomnień, udali się tam w nocy. Na miejscu napotkali czwartą osobę z ich sztafety, Rina, który kilka lat temu wyjechał do Australii, by trenować pływanie i właśnie wrócił. Okazało się jednak, że bardzo się zmienił. Niegdyś wesoły i pełen energii, stał się oziębły i niemiły.

Później chłopcy postanowili stworzyć klub pływacki. Nauczyciele zgodzili się, lecz pod dwoma warunkami. Po pierwsze - znajdą czwartego członka. Po drugie - wyczyszczą i wyremontują basen, który za sobą miał swoje lata świetności. Niestety basen szkolny był niekryty, więc nie dało się w nim pływać zimą. Dyrekcja nie zgodziła się na wsparcie finansowe nowego klubu bez osiągnięć, więc ich celem stało się wygranie zbliżających się zawodów.

Przyznam, że odcinki strasznie szybko się oglądało. Ogólnie seria dała mi dużo szczęścia i radości potrzebnej do odepchnięcia nieprzyjemnych myśli związanych z rozpoczętym rokiem szkolnym. Dla mnie te ich zawody pływackie były bardzo emocjonujące. Stresowałam się tak, jakbym to ja sama pływała ;p Ciekawe uczucie.

Co do muzyki. Przyznam, że opening był dość charakterystyczny, lecz nie zachwycił mnie zbytnio. Pod względem obrazu bardziej podobał mi się ending. Był dość zabawny.

Haru poruszał się w wodzie jak syrenka. Widać było, że kocha wodę. Nagisa nazwał go nawet delfinem. Tylko skoro on był delfinem, to Rin był rekinem... Chodzi mi o jego uzębienie. Miał takie dziwne ząbki w kształcie stożków.

 

 

O... Tu też ich porównano do stworzeń wodnych. Całkiem trafnie.

 

 

 

 

Teraz zostało tylko obejrzenie drugiego sezonu i speciali ^.^